Obudowa zestawów kołowych

Obudowa jest częścią łączącą koło z urządzeniem. Większość kół potrzebuje obudowy do zamocowania na urządzeniu. Wyjątkiem są koła, których oś wbudowana jest w takie urządzenie. Rozróżnia się dwa podstawowe rodzaje obudów: skrętne i stałe (nieobrotowe).

Obudowa skrętna

Obudowa skrętna w czasie zmiany kierunku obraca się wokół własnej (pionowej) osi. Oś koła jest niezależna od osi obudowy, co ułatwia manewrowanie sprzętem. „Manewrowość” oznacza łatwość z jaką sprzęt zmienia kierunek, a „kierunkowość” odnosi się do łatwości sprzętu do utrzymywania danego kierunku. Ograniczenie tych właściwości może nastąpić na skutek zbyt gwałtownej zmiany kierunku ruchu co owocuje „ślizganiem się” koła.

Obudowy skrętne mogą być wyposażone w blokadę. Obudowy skrętne składają się z płyty montażowej, widelca, pierścienia łożyskowego, głowicy skrętnej, tulei osiowej i w razie potrzeby, uszczelki przeciwpyłowej.

obudowa

• Płyta montażowa

Płyta montażowa służy do łączenia obudowy do sprzętu (4 otwory montażowe).

• Widelec

Widelec to element o charakterystycznym kształcie odwróconej litery „U”. Otwory, wywiercone u

dołu, mieszczą oś koła, a głowica skrętna jest zamocowana u góry.

• Głowica skrętna

Głowica skrętna pozwala na obrót płyty montażowej na widelcu. Składa się z kul umieszczonych w pierścieniu łożyskowym (między płytą a widelcem), przesmarowanych w celu ochrony przed brudem, płynami i innymi agresywnymi czynnikami. Obciążenie obudowy skrętnej zależy od zastosowanego typu głowicy skrętnej.

• Tuleja osiowa

Tuleja osiowa łączy płytę montażową z pierścieniem łożyskowym. Dzięki niemu, płyta i łożysko tworzą jeden element, a widelec może obracać się wokół własnej osi. Tuleja może: – być zamocowana w płycie poprzez wciśnięcie i zanitowanie po założeniu pozostałych części, – być wciśnięta w płytę na gorąco i zblokowana nakrętką,

– składać się ze śruby i nakrętki.

• Uszczelka przeciwpyłowa

Uszczelka chroni zestaw obrotowy przed kurzem oraz innymi związkami o średniej i dużej ziarnistości.

Obudowa stała

Obudowa stała została zaprojektowana by utrzymywać ruch koła w określonym kierunku; gwarantuje to stabilność kierunku. Manewrowość sprzętu zależy natomiast od obudów skrętnych. Obudowa stała składa się z pojedynczej płyty stalowej ukształtowanej w formie widelca. Otwory pod szpilkę osiową koła są wywiercone u jej dołu, a otwory montażowe znajdują się u góry.

obudowa

Obudowa skrętna z blokadą

Blokada jest urządzeniem pozwalającym na zablokowanie obrotu obudowy wokół własnej osi (osi skrętnej), obrotu koła oraz obrotu zestawu kołowego (koło + obudowa).

obudowa koła z blokadą

Szpilka osiowa

Szpilka osiowa łączy koło z obudową. Zazwyczaj składa się z gwintowanej szpilki z nakrętką, podkładek, rury i w razie potrzeby tulejek. Dla standardowych aplikacji, szpilka osiowa może być bezpośrednio zanitowana na widelcu.